Տեխնոլոգիաները և դրոնները պայքարում են տհաճ հոտերի դեմ

Ժամանակակից տեխնոլոգիաներն ու նորարարական մոտեցումները գնալով ավելի մեծ դեր են խաղում արդյունաբերական տհաճ հոտերի դեմ պայքարում, հատկապես երբ խոսքը վերաբերում է մեծածավալ աղբավայրերին և դրանց հարակից տարածքներին: Մասնավորապես, Նոր Այլենդ աղբավայրը զբաղեցնում է հսկայական՝ 342 ակր տարածք, ինչի հետևանքով տեղական իշխանությունները հրամայել են աղբավայրի շահագործողներին անպայման օգտագործել դրոններ և տեղադրել հատուկ մոնիտորներ իրավիճակը վերահսկելու համար: Այս խնդիրը չափազանց արդիական է բնակիչների համար, քանի որ, օրինակ, Քիա-Լինգ Կոնգը, ապրելով աղբավայրից մոտ կես մղոն հեռավորության վրա, կիսվել է իր դառը փորձով՝ նշելով.

«Երբ առաջին անգամ տեղափոխվեցի այստեղ, չէի կարողանում բացել պատուհանս ավելի քան 10 տարի»: Իրավիճակը բարդանում է նաև նրանով, որ ինչպես նշել է Կարլոս Դիասը, աղբավայրը շատ դժվար է մշակել, քանի որ այն ունի չափազանց մեծ մակերես։ Բացի այդ, մասնագետ Մայքլ Բուլի խոսքով՝ հողի արժևորմանը զուգընթաց տեղի է ունենում նոր կառուցապատում և լրացում, ինչի հետևանքով նոր բնակելի զարգացումները կառուցվում են ավելի մոտ տհաճ հոտ ունեցող գործընթացներին:

Դալթոն Յակոբուսը հավելել է, որ միայն տասը մղոնի շառավղով բնակվում է մոտ կես միլիոն մարդ։ Ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս մարդկային ընկալման առանձնահատկությունները նույնպես. ինչպես նշել է Յոհան Լունդսթրյոմը, դժբախտաբար, ընդհանուր կանոնն այն է, որ որքան վատն ենք ընկալում հոտը, այնքան ավելի զգայուն ենք դրա նկատմամբ: Այս մարտահրավերների դեմ պայքարելու համար կիրառվող լավագույն տեխնոլոգիաները կարող են հեռացնել հոտերի համար պատասխանատու թիրախային միացությունների 90 տոկոսը կամ ավելին:

Տարբեր քաղաքներ և ընկերություններ արդեն իսկ կատարում են մեծ ներդրումներ: Մասնավորապես, Դե Մոյնի իշխանությունները տարեկան ծախսում են շուրջ 240,000 դոլար կամ մոտ 182,000 ֆունտ ստերլինգ տհաճ հոտերը հետևելու տեխնոլոգիայի վրա, մինչդեռ «Սմիթֆիլդ Ֆուդս» ընկերությունը ներդրել է 2 միլիոն դոլար՝ վերականգնողական ջերմային օքսիդիչ տեղադրելու նպատակով: