Բենիամին Նեթանյահուի քաղաքական ուղին և ընդդիմությունը

Բենիամին Նեթանյահուն ծնվել է 1949 թվականին Թել Ավիվում՝ Բենցիոն Նեթանյահուի և Ցիլա Սեգալի ընտանիքում։ Նրա եղբայրը՝ Յոնատանը, սպանվել է 1976 թվականին՝ Ուգանդայի Էնտեբբե քաղաքում պատանդներին փրկելու գործողությունը ղեկավարելիս։ Իր դիվանագիտական և քաղաքական գործունեության ընթացքում Նեթանյահուն 1982 թվականին նշանակվել է Վաշինգտոնում Իսրայելի դեսպանատան պատվիրակության ղեկավարի տեղակալ, իսկ 1984 թվականին դարձել է ՄԱԿ-ում Իսրայելի դեսպան։ 1988 թվականին նա միացել է վարչապետ Իցհակ Շամիրի կաբինետին՝ որպես փոխարտգործնախարար։

1996 թվականին դառնալով Իսրայելի ամենաերիտասարդ վարչապետը՝ նա հետագայում 2009-ից 2021 թվականներին ստանձնել է վարչապետի պաշտոնը՝ ծառայելով ռեկորդային 12-ամյա ժամկետում։ 2022 թվականի ընտրություններում նրա «Լիկուդ» կուսակցությունը շահել է 32 տեղ, իսկ Իսրայելում հաջորդ ընտրությունները նախատեսված են հոկտեմբերի 27-ին։ 2018 թվականի հուլիսին Նեթանյահուի կոալիցիան ընդունել է Ազգային-պետության օրենքը, իսկ 2019 թվականից սկսվել են նրա դեմ հարուցված կոռուպցիոն գործերը։ 2023 թվականի հունվարին նա և իր դաշնակիցները փորձել են փոփոխություններ կատարել դատական համակարգում, ինչը 2024 թվականի հունիսին հանգեցրել է դատական վերահսկողության փոփոխությունների և զանգվածային ցույցերի։

Միջազգային քրեական դատարանը նրա դեմ ձերբակալության օրդեր է տվել Գազայում պատերազմական հանցագործությունների մեղադրանքներով։ ՄԱԿ-ի Հումանիտար հարցերի համակարգման գրասենյակը գրանցել է 1,291 վերաբնակիչների հարձակում Հորդանան գետի արեւմտյան ափին 2023 թվականին և 1,835-ը՝ 2025 թվականին, ընդ որում 2023 թվականի հոկտեմբերի 7-ից ի վեր Արևմտյան ափին իսրայելական ուժերի կամ վերաբնակիչների կողմից սպանվել է առնվազն 1,071 պաղեստինցի։ Նիմրոդ Ֆլաշենբերգը հայտարարել է, որ Նեթանյահուն Իսրայելի քաղաքական բևեռացման կատարյալ մարմնացումն է, մինչդեռ Միտչել Բարաքը նշել է, որ նա բարգավաճում է քաոսի մեջ, իսկ ՄԱԿ-ում նրան տեսնելիս մարդիկ դժվարությամբ են պատկերացնում այլ մեկին այդ դերում։ Աիդա Թումա-Սլեմանն էլ հայտարարել է, որ Նեթանյահուն չի ստեղծել ռասիզմն ու ֆաշիզմը Իսրայելում, բայց օգնել է դրանց տարածմանը։