Էլեկտրաէներգիայի սպառումն ու ծախսերը Նորվեգիայում, Չինաստանում և Ռուանդայում

Համաշխարհային մասշտաբով էլեկտրաէներգիայի օգտագործումը որպես ընդհանուր էներգիայի տոկոս ներկայումս կազմում է 23%: Այս գործընթացում առաջատար Նորվեգիայում, որտեղ հիդրոէներգիան արտադրում է երկրի ամբողջ էլեկտրաէներգիայի 90%-ը, էլեկտրական մեքենաների հանդեպ հետաքրքրությունը շարունակում է աճել: Այդ մասին են վկայում սեպտեմբերյան տվյալները, ըստ որոնց՝ այդ ամսվա ընթացքում վաճառված նոր մեքենաների 98.81%-ը եղել են էլեկտրական:

Ծախսերի տարբերությունները

Տնային տնտեսությունների համար էներգետիկ ծախսերը կարող են տատանվել: Նորվեգիայի բնակչուհի Ուննի Բերգեն հոկտեմբերին իր բնակարանի էլեկտրաէներգիայի համար վճարել է 730 նորվեգական կրոն, իսկ սեպտեմբերին նույն ծախսը կազմել է 500 կրոն:

Չինաստանում օգտագործողների համար էլեկտրական մեքենաների և սկուտերների լիցքավորումը դիտարկվում է որպես տնտեսող տարբերակ: Ֆատե Չժանը ամսական միջինը 200 յուան է ծախսում իր մեքենան լիցքավորելու համար, իսկ նրա բնակարանային շենքի տակ գտնվող ընդհանուր հեծանվային ավտոտնակում մեկ սկուտերի լիցքավորումն արժե ընդամենը 0.6 յուան: Ի հակադրություն դրա, Շանհայում հանածո վառելիքով աշխատող մեքենայի համարանիշի ձեռքբերումը բավականին թանկ է՝ մոտ 90,000 յուան:

Ռուանդայի փորձը

Ռուանդայում էլեկտրական տրանսպորտի անցումը նույնպես ուղեկցվում է ծախսերի կառավարմամբ: Կլավեր Հաբագուսենգան տիրապետում է էլեկտրական մոտոցիկլետի և օրական երեք անգամ այցելում է մարտկոցների փոխանակման կայաններ, որոնցից յուրաքանչյուրի համար վճարում է 1.69 դոլար: Բացի լիցքավորումից, ցածր են նաև վարչական ծախսերը. նրա էլեկտրական մոտոցիկլետի տարեկան ճանապարհային արտոնագիրը արժե 2.03 դոլար, մինչդեռ վառելիքով աշխատող մոտոցիկլետի տարեկան արտոնագիրը Ռուանդայում գանձվում է 6.77 դոլար:

Ամփոփելով իր ընտրությունը՝ Կլավեր Հաբագուսենգան նշել է. «Ես ավելի քիչ եմ ծախսում այսօր: Դա է միակ բանը, որ կարևոր է ինձ և իմ ընտանիքի համար»: