«Հակասական ազգակցություն» ցուցադրությունը Գերմանիայի պատմության թանգարանում
Գերմանիայի պատմության թանգարանը ներկայացնում է «Հակասական ազգակցություն. գաղութային և նացիոնալ-սոցիալիստական բռնություն» խորագրով ցուցադրությունը, որը կգործի մինչև 2027 թվականի ապրիլի 11-ը:
Գերմանիայի պատմության թանգարանում բացված «Հակասական ազգակցություն. գաղութային և նացիոնալ-սոցիալիստական բռնություն» խորագրով ցուցադրությունը քննարկում է գաղութային շրջանի բռնությունների և նացիստական հանցագործությունների միջև հնարավոր կապերը։ Պատմական փաստերը վկայում են, որ 1904-ից 1908 թվականներին Գերմանական Հարավարևմտյան Աֆրիկայում զոհվել է մոտ 60,000-ից 80,000 հերերո և մոտ 10,000 նամա ժողովրդի ներկայացուցիչ։ Այս ողբերգական իրադարձությունները սերտորեն կապված են գեներալ Լոտար ֆոն Տրոտայի կողմից 1904 թվականի հոկտեմբերի 2-ին արձակված բնաջնջման հրամանի հետ։
Գաղութային բռնության և նացիոնալ-սոցիալիզմի պատմական զուգահեռներ
Տարբեր ժամանակներում մտածողներն ու գրողներն անդրադարձել են գաղութատիրության և նացիոնալ-սոցիալիզմի միջև առկա պատմական զուգահեռներին։ 1938 թվականին Ջորջ Պադմորը նշել է, որ Հիտլերի և Մուսոլինիի գործողություններում ոչինչ նոր կամ յուրօրինակ չկա։ Հաննա Արենդտն իր 1951 թվականին հրատարակված «Տոտալիտարիզմի ակունքները» աշխատության մեջ նույնպես անդրադարձել է այդ գործընթացներին, իսկ Էմե Սեզերը 1950 թվականին հրապարակել է «Դիսկուրս գաղութատիրության մասին» աշխատությունը։
Գիտական մոտեցումներ բռնության ձևերի վերաբերյալ
Փորձագետների կարծիքները բռնության բնույթի վերաբերյալ հակասական են։ Էդվարդ Կիսին նշել է, որ գաղութային բռնությունը ծայրահեղ էր, սակայն նացիստական բռնությունը, ի տարբերություն դրա, եղել է անհամեմատ ավելի բնաջնջող։ Ստեֆան Մալինովսկին իր հերթին ընդգծել է, որ երկու երևույթները հիմնովին տարբերվում են Հոլոքոստով և եվրոպացի հրեաների համակարգված զանգվածային սպանությամբ, որն իրականացվել է հենց սպանության նպատակով։ Մալինովսկին նաև հայտարարել է, որ գաղութային և նացիստական բռնությունների նույնացումն անհեթեթություն է։
Ցուցադրության շրջանակներում հիշատակվում են նաև այլ պատմական դրվագներ, ինչպիսիք են ֆաշիստական Իտալիայի կողմից Եթովպիայում քիմիական զենքի կիրառումը 1935-1936 թվականներին։ Նաև ներկայացվում է 1944 թվականի հուլիսին Հունաստանի Հռոդոս և Կոս կղզիներից մոտ 1,800 հրեաների տեղահանման դեպքը։ Ցուցահանդեսը բաց է լինելու այցելուների համար մինչև 2027 թվականի ապրիլի 11-ը, իսկ նացիստական ռեժիմի մասին հիշատակվում է նաև մոտ 13-ից 14 միլիոն հարկադիր աշխատողների մասին փաստը։